Będzie zmiana obwodów szkolnych. Ma dotyczyć niewielkiego obszaru naszej gminy

Zwracam się z prośbą o zainteresowanie się planowaną przez gminę zmianą rejonizacji szkół podstawowych dotyczącą ul. Brzeziny w Czechowicach-Dziedzicach.

Z przekazywanych informacji wynika, że zmiana miałaby objąć wyłącznie mieszkańców zabudowy wielorodzinnej, a nie całą ulicę. Takie rozwiązanie budzi mój sprzeciw, ponieważ prowadzi do nierównego traktowania mieszkańców tej samej okolicy i w praktyce różnicuje dzieci ze względu na typ miejsca zamieszkania. Trudno uznać to za rozwiązanie sprawiedliwe społecznie ani uzasadnione planistycznie.

Obecnie najbliższą szkołą rejonową jest Zespół Szkół nr 1. Pod względem odległości kolejne są szkoły nr 5 i nr 6, natomiast plan zakłada przypisanie dzieci z bloków do szkoły nr 8, która nie jest najbliższą placówką. W mojej ocenie powstanie kilku budynków wielorodzinnych nie generuje takiej liczby uczniów, by szkoła nr 1 nie była w stanie ich przyjąć w ramach rejonu — zwłaszcza że liczba dzieci w kolejnych rocznikach systematycznie spada. Jeśli system funkcjonował przy większej liczbie uczniów, trudno zrozumieć, dlaczego obecnie miałoby to być niemożliwe.

Formalnie nic nie stoi na przeszkodzie, by zapisać dziecko do dotychczasowej szkoły, jednak w przypadku braku rejonizacji dyrektor nie ma obowiązku przyjęcia ucznia. Oznacza to realne ryzyko utraty miejsca w najbliższej placówce, a tym samym konieczność dojazdów i pogorszenie codziennej organizacji życia rodzinnego.

Bliskość szkoły ma ogromne znaczenie nie tylko logistyczne, ale i rozwojowe. Krótsza droga to większe bezpieczeństwo oraz możliwość stopniowego uczenia dzieci samodzielności. Szkoła w najbliższym otoczeniu sprzyja budowaniu relacji rówieśniczych, integracji sąsiedzkiej i poczuciu przynależności do lokalnej społeczności. Rozdzielanie dzieci z jednej okolicy między różne placówki utrudnia te procesy i może prowadzić do izolacji społecznej.

Mam świadomość, że w dyskusji publicznej mogą pojawić się głosy sugerujące, że wybór zamieszkania w zabudowie wielorodzinnej wiąże się z konsekwencjami i nie powinien generować oczekiwań względem infrastruktury lokalnej. Takie podejście pomija jednak fakt, że rozwój zabudowy mieszkaniowej odbywa się w ramach obowiązujących decyzji planistycznych i administracyjnych. Skoro dopuszcza się powstawanie nowych budynków mieszkalnych, naturalnym następstwem powinno być zapewnienie mieszkańcom równych warunków dostępu do usług publicznych, w tym edukacji. Odpowiedzialność za spójne planowanie przestrzenne i społeczne nie powinna być przenoszona na mieszkańców ani ich dzieci.

Z perspektywy mieszkańców pojawiają się również pytania o podstawy planowanej decyzji — czy została ona poprzedzona analizą liczby uczniów, prognoz demograficznych lub konsultacjami społecznymi. Transparentność w tak istotnych kwestiach wpływających na codzienne funkcjonowanie rodzin jest niezwykle ważna.

Nie utrudniajmy dzieciom dostępu do edukacji tam, gdzie nie jest to konieczne. Szkoła powinna być możliwie blisko miejsca zamieszkania, a społeczność lokalna nie powinna być dzielona w sposób sztuczny i trudny do uzasadnienia.

Piszę jako rodzic, który chce po prostu, aby jego dziecko mogło chodzić do szkoły blisko domu i dorastać w swojej lokalnej społeczności. Mam nadzieję, że temat ten zostanie nagłośniony i stanie się przedmiotem publicznej dyskusji, a planowane zmiany zostaną ponownie przeanalizowane z uwzględnieniem dobra dzieci oraz głosu mieszkańców.